funda

Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Aller à : Navigation, rechercher
Voir aussi Voir aussi : -fúnda

Sommaire

[modifier] Papiamento

Origine et histoire de « funda » Étymologie

Du latin fundare.

Verbe

funda /Prononciation ?/

  1. Fonder.

[modifier] Latin

Origine et histoire de « funda » Étymologie

Apparenté [1] au grec ancien σφοδρός, sphondós, σφαδάζω, sphadázo (« convulser »), au sanscrit spandē (« démangeaison »).
→ voir fundo (« verser, répandre »).

Nom commun

Cas Singulier Pluriel
Nominatif funda fundae
Vocatif fundă fundae
Accusatif fundăm fundās
Génitif fundae fundārŭm
Datif fundae fundīs
Ablatif fundā fundīs

funda /Prononciation ?/ féminin

  1. Fronde.
    • funda dicta eo, quod ex ea fundantur lapides, id est emittantur. (Isid. Orig. 18, 10, 1)
    • inde fundis, sagittis, tormentis hostes propelli ac summoveri jussit. (Caes. B. G. 4, 25, 1)

Dérivés

Références Références

  • Félix Gaffiot, Dictionnaire latin français, Hachette, 1934 (funda)
  • [1] Charlton T. Lewis & Charles Short, A Latin Dictionary, Clarendon Press, Oxford, 1879 (funda)
Outils personnels
Espaces de noms

Variantes
Actions
Navigation
Contribuer
Aide
Boîte à outils
Autres langues