marcʼh

Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
(Redirigé depuis marc’h)
Aller à : Navigation, rechercher
Voir aussi Voir aussi : march, March

Sommaire

[modifier] Breton

Origine et histoire de « marcʼh » Étymologie

Du vieux breton march.
Mentionné dans le Catholicon (march).
À comparer avec les mots march en gallois, margh en cornique, marcos en gaulois (sens identique) et le verbe marco- "chevaucher" (attesté sous la forme marcosior "que je chevauche" (ou) "que je sois chevauché" sur une inscription retrouvée à Autun).

Le celtique *marko- "cheval" est comparable à des mots germaniques (anglais mare "jument" par exemple). Le mot est sans doute voyageur (correspondances lexicales avec certaines langues d'Asie).

Nom commun

Ur marc’h (un cheval)

marc’h /ˈmaʁχ/ masculin (pluriel : (1) kezeg, mirc’hi, merc’h, mirc’hed, mirc’hier ; (2) marc’hoù)

Mutation Singulier Pluriel
Non muté marc’h mirc’hi
Adoucissante da varc’h da virc’hi
Spirante he marc’h he mirc’hi
Durcissante ho marc’h ho mirc’hi
  1. (Zoologie) Cheval, étalon.
    O wélet eno eur marc’h mad (François-Marie Luzel, Ar bleiz ha marc’h ar miliner, Soniou Breiz Izel, 1890)
  2. (Par analogie) Chevalet, cric, soutien.
  3. (Figuré) (Familier) Crack, champion.

Prononciation Prononciation

Dérivés

Composés

(liste non exhaustive)

Outils personnels
Espaces de noms

Variantes
Actions
Navigation
Contribuer
Aide
Boîte à outils
Autres langues