Aller au contenu

Conjugaison:espagnol/internar

Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Conjugaison en espagnol
internar
Verbe du 1er groupe,
conjugué comme {{es-conj-1}}

Conjugaison de internar, verbe espagnol du 1er groupe.


Modes impersonnels

Présent
(yo)   interno \inˈteɾ.no\
(tú/vos) 
ou (vos) 
 internas
 internás
\inˈteɾ.nas\
\in.teɾˈnas\
(él/ella/Ud.)   interna \inˈteɾ.na\
(nosostros-as)   internamos \in.teɾˈna.mos\
(vosostros-as/os)   internáis \in.teɾˈnajs\
(ellos-as/Uds.)   internan \inˈteɾ.nan\
Passé composé
(yo)   he internado \e in.teɾˈna.ðo\
(tú/vos)   has internado \as in.teɾˈna.ðo\
(él/ella/Ud.)   ha internado \a in.teɾˈna.ðo\
(nosotros-as)   hemos internado \ˈe.mos in.teɾˈna.ðo\
(vosotros-as/os)   habéis internado \aˈβejs in.teɾˈna.ðo\
(ellos-as/Uds.)   han internado \an in.teɾˈna.ðo\
Imparfait
(yo)   internaba \in.teɾˈna.βa\
(tú/vos)   internabas \in.teɾˈna.βas\
(él/ella/Ud.)   internaba \in.teɾˈna.βa\
(nosostros-as)   internábamos \in.teɾˈna.βa.mos\
(vosostros-as/os)   internabais \in.teɾˈna.βajs\
(ellos-as/Uds.)   internaban \in.teɾˈna.βan\
Plus-que-parfait
(yo)   había internado \aˈβi.a in.teɾˈna.ðo\
(tú/vos)   habías internado \aˈβi.as in.teɾˈna.ðo\
(él/ella/Ud.)   había internado \aˈβi.a in.teɾˈna.ðo\
(nosotros-as)   habíamos internado \aˈβi.a.mos in.teɾˈna.ðo\
(vosotros-as/os)   habíais internado \aˈβi.ajs in.teɾˈna.ðo\
(ellos-as/Uds.)   habían internado \aˈβi.an in.teɾˈna.ðo\
Passé simple
(yo)   interné \in.teɾˈne\
(tú/vos)   internaste \in.teɾˈnas.te\
(él/ella/Ud.)   internó \in.teɾˈno\
(nosostros-as)   internamos \in.teɾˈna.mos\
(vosostros-as/os)   internasteis \in.teɾˈnas.tejs\
(ellos-as/Uds.)   internaron \in.teɾˈna.ɾon\
Passé antérieur
(yo)   hube internado \ˈu.βe in.teɾˈna.ðo\
(tú/vos)   hubiste internado \uˈβi.ste in.teɾˈna.ðo\
(él/ella/Ud.)   hubo internado \ˈu.βo in.teɾˈna.ðo\
(nosotros-as)   hubimos internado \uˈβi.mos in.teɾˈna.ðo\
(vosotros-as/os)   hubisteis internado \uˈβi.stejs in.teɾˈna.ðo\
(ellos-as/Uds.)   hubieron internado \uˈβje.ɾon in.teɾˈna.ðo\
Futur simple
(yo)   internaré \in.teɾ.naˈɾe\
(tú/vos)   internarás \in.teɾ.naˈɾas\
(él/ella/Ud.)   internará \in.teɾ.naˈɾa\
(nosostros-as)   internaremos \in.teɾ.naˈɾe.mos\
(vosostros-as/os)   internaréis \in.teɾ.naˈɾejs\
(ellos-as/Uds.)   internarán \in.teɾ.naˈɾan\
Futur antérieur
(yo)   habré internado \aˈβɾe in.teɾˈna.ðo\
(tú/vos)   habrás internado \aˈβɾas in.teɾˈna.ðo\
(él/ella/Ud.)   habrá internado \aˈβɾa in.teɾˈna.ðo\
(nosotros-as)   habremos internado \aˈβɾe.mos in.teɾˈna.ðo\
(vosotros-as/os)   habréis internado \aˈβɾejs in.teɾˈna.ðo\
(ellos-as/Uds.)   habrán internado \aˈβɾan in.teɾˈna.ðo\

Conditionnel

[modifier le wikicode]
Présent
(yo)   internaría \in.teɾ.naˈɾi.a\
(tú/vos)   internarías \in.teɾ.naˈɾi.as\
(él/ella/Ud.)   internaría \in.teɾ.naˈɾi.a\
(nosostros-as)   internaríamos \in.teɾ.naˈɾi.a.mos\
(vosostros-as/os)   internaríais \in.teɾ.naˈɾi.ajs\
(ellos-as/Uds.)   internarían \in.teɾ.naˈɾi.an\
Passé
(yo)   habría internado \aˈβɾi.a in.teɾˈna.ðo\
(tú/vos)   habrías internado \aˈβɾi.as in.teɾˈna.ðo\
(él/ella/Ud.)   habría internado \aˈβɾi.a in.teɾˈna.ðo\
(nosotros-as)   habríamos internado \aˈβɾi.a.mos in.teɾˈna.ðo\
(vosotros-as/os)   habríais internado \aˈβɾi.ajs in.teɾˈna.ðo\
(ellos-as/Uds.)   habrían internado \aˈβɾi.an in.teɾˈna.ðo\

De manière générale, l’accent diacritique tonique à l'imparfait ainsi qu’au futur du subjonctif ne se place qu’à la première personne du pluriel, sauf rares exceptions.

Présent
(yo)   interne \in.ˈteɾ.ne\
(tú/vos) 
ou (vos) 
 internes
 internés
\in.ˈteɾ.nes\
\in.teɾˈnes\
(él/ella/Ud.)   interne \in.ˈteɾ.ne\
(nosostros-as)   internemos \in.teɾˈne.mos\
(vosostros-as/os)   internéis \in.teɾˈnejs\
(ellos-as/Uds.)   internen \in.ˈteɾ.nen\
Passé composé
(yo)   haya internado \ˈa.ʝa in.teɾˈna.ðo\
(tú/vos)   hayas internado \ˈa.ʝas in.teɾˈna.ðo\
(él/ella/Ud.)   haya internado \ˈa.ʝa in.teɾˈna.ðo\
(nosotros-as)   hayamos internado \aˈʝa.mos in.teɾˈna.ðo\
(vosotros-as/os)   hayáis internado \aˈʝajs in.teɾˈna.ðo\
(ellos-as/Uds.)   hayan internado \ˈa.ʝan in.teɾˈna.ðo\
Imparfait (en -ra)
(yo)   internara \in.teɾˈna.ɾa\
(tú/vos)   internaras \in.teɾˈna.ɾas\
(él/ella/Ud.)   internara \in.teɾˈna.ɾa\
(nosostros-as)   internáramos \in.teɾˈna.ɾa.mos\
(vosostros-as/os)   internarais \in.teɾˈna.ɾajs\
(ellos-as/Uds.)   internaran \in.teɾˈna.ɾan\
Plus-que-parfait (en -era)
(yo)   hubiera internado \uˈβje.ɾa in.teɾˈna.ðo\
(tú/vos)   hubieras internado \uˈβje.ɾas in.teɾˈna.ðo\
(él/ella/Ud.)   hubiera internado \uˈβje.ɾa in.teɾˈna.ðo\
(nosotros-as)   hubiéramos internado \uˈβje.ɾa.mos in.teɾˈna.ðo\
(vosotros-as/os)   hubierais internado \uˈβje.ɾajs in.teɾˈna.ðo\
(ellos-as/Uds.)   hubieran internado \uˈβje.ɾan in.teɾˈna.ðo\
Imparfait (en -se)
(yo)   internase \in.teɾˈna.se\
(tú/vos)   internases \in.teɾˈna.ses\
(él/ella/Ud.)   internase \in.teɾˈna.se\
(nosostros-as)   internásemos \in.teɾˈna.se.mos\
(vosostros-as/os)   internaseis \in.teɾˈna.sejs\
(ellos-as/Uds.)   internasen \in.teɾˈna.sen\
Plus-que-parfait (en -ese)
(yo)   hubiese internado \uˈβje.se in.teɾˈna.ðo\
(tú/vos)   hubieses internado \uˈβje.ses in.teɾˈna.ðo\
(él/ella/Ud.)   hubiese internado \uˈβje.se in.teɾˈna.ðo\
(nosotros-as)   hubiésemos internado \uˈβje.se.mos in.teɾˈna.ðo\
(vosotros-as/os)   hubieseis internado \uˈβje.sejs in.teɾˈna.ðo\
(ellos-as/Uds.)   hubiesen internado \uˈβje.sen in.teɾˈna.ðo\
Futur
(yo)   internare \in.teɾˈna.ɾe\
(tú/vos)   internares \in.teɾˈna.ɾes\
(él/ella/Ud.)   internare \in.teɾˈna.ɾe\
(nosostros-as)   internáremos \in.teɾˈna.ɾe.mos\
(vosostros-as/os)   internareis \in.teɾˈna.ɾejs\
(ellos-as/Uds.)   internaren \in.teɾˈna.ɾen\
Futur antérieur
(yo)   hubiere internado \uˈβje.ɾe in.teɾˈna.ðo\
(tú/vos)   hubieres internado \uˈβje.ɾes in.teɾˈna.ðo\
(él/ella/Ud.)   hubiere internado \uˈβje.ɾe in.teɾˈna.ðo\
(nosotros-as)   hubiéremos internado \uˈβje.ɾe.mos in.teɾˈna.ðo\
(vosotros-as/os)   hubiereis internado \uˈβje.ɾejs in.teɾˈna.ðo\
(ellos-as/Uds.)   hubieren internado \uˈβje.ɾen in.teɾˈna.ðo\
  • La forme négative de l’impératif se construit avec le présent du subjonctif à la deuxième personne du singulier.
  • La forme affirmative de l’impératif est défective à la première personne du singulier, mais on peut y substituer le présent du subjonctif.
Présent (forme affirmative)
(yo)   — [–]
(tú) 
ou (vos) 
 interna
 interná
\inˈteɾ.na\
\in.teɾˈna\
(usted)   interne \inˈteɾ.ne\
(nosostros-as)   internemos \in.teɾˈne.mos\
(vosostros-as)   internad \in.teɾˈnað\
(ustedes)   internen \inˈteɾ.nen\