έξυπνος
Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Grec [modifier]
Étymologie
- Du grec ancien ἔξυπνος, éxupnos.
Adjectif
| cas | singulier | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| masculin | féminin | neutre | ||||
| nominatif | ο | έξυπνος | η | έξυπνη | το | έξυπνο |
| génitif | του | έξυπνου | της | έξυπνης | του | έξυπνου |
| accusatif | το(ν) | έξυπνο | τη(ν) | έξυπνη | το | έξυπνο |
| vocatif | έξυπνε | έξυπνη | έξυπνο | |||
| cas | pluriel | |||||
| masculin | féminin | neutre | ||||
| nominatif | οι | έξυπνοι | οι | έξυπνες | τα | έξυπνα |
| génitif | των | έξυπνων | των | έξυπνων | των | έξυπνων |
| accusatif | τους | έξυπνους | τις | έξυπνες | τα | έξυπνα |
| vocatif | έξυπνοι | έξυπνες | έξυπνα | |||
έξυπνος (éxipnos) /ˈɛ.ksi.pnɔs/
