αἰώνιος
Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Étymologie
- Dérivé du grec archaïque ''αἰϝών'', de l’indo-européen commun *aiu- (« énergie vitale ») qui donne aussi le latin aevum.
Nom commun
Singulier
| Cas |
Masculin |
Féminin |
Neutre |
| Nominatif |
αἰώνιος |
αἰώνιος |
αἰώνιον |
| Vocatif |
αἰώνιε |
αἰώνιε |
αἰώνιον |
| Accusatif |
αἰώνιον |
αἰώνιον |
αἰώνιον |
| Génitif |
αἰωνίου |
αἰωνίου |
αἰωνίου |
| Datif |
αἰωνίῳ |
αἰωνίῳ |
αἰωνίῳ |
Pluriel
| Cas |
Masculin |
Féminin |
Neutre |
| Nominatif |
αἰώνιοι |
αἰώνιοι |
αἰώνια |
| Vocatif |
αἰώνιοι |
αἰώνιοι |
αἰώνια |
| Accusatif |
αἰωνίους |
αἰωνίους |
αἰώνια |
| Génitif |
αἰωνίων |
αἰωνίων |
αἰωνίων |
| Datif |
αἰωνίοις |
αἰωνίοις |
αἰωνίοις |
Duel
| Cas |
Masculin |
Féminin |
Neutre |
| Nominatif |
αἰωνίω |
αἰωνίω |
αἰωνίω |
| Accusatif |
αἰωνίω |
αἰωνίω |
αἰωνίω |
| Génitif |
αἰωνίοιν |
αἰωνίοιν |
αἰωνίοιν |
| Datif |
αἰωνίοιν |
αἰωνίοιν |
αἰωνίοιν |
αἰώνιος, ος, ον
- Éternel.
- Perpétuel.
- Séculaire.
Références