Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Étymologie
- De l’indo-européen commun *stomn-, *stomen- (), qui a également donné ऊधर् ū́dhar, en sanskrit, ūber en latin et udder en anglais.
Nom commun
| Cas |
Singulier |
Pluriel |
Duel |
| Nominatif |
τὸ |
στόμα |
τὰ |
στόματα |
τὼ |
στόματε |
| Vocatif |
|
στόμα |
|
στόματα |
|
στόματε |
| Accusatif |
τὸ |
στόμα |
τὰ |
στόματα |
τὼ |
στόματε |
| Génitif |
τοῦ |
στόματος |
τῶν |
στομάτων |
τοῖν |
στομάτοιν |
| Datif |
τῷ |
στόματι |
τοῖς |
στόμασι(ν) |
τοῖν |
στομάτοιν |
στόμα, stóma /ˈsto.ma/ neutre
- (Anatomie) Bouche.
- (Armement) Pointe.
- (Géographie) Embouchure d’un fleuve.
- (Par extension) Orifice, ouverture, entrée (d’un port, d’un golfe).
Variantes
Références