χαριτωμένος
Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Grec [modifier]
Étymologie
- Du participe passé du verbe hellénistique χαριτῶ, kharitỗ.
Adjectif
| cas | singulier | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| masculin | féminin | neutre | ||||
| nominatif | ο | χαριτωμένος | η | χαριτωμένη | το | χαριτωμένο |
| génitif | του | χαριτωμένου | της | χαριτωμένης | του | χαριτωμένου |
| accusatif | το(ν) | χαριτωμένο | τη(ν) | χαριτωμένη | το | χαριτωμένο |
| vocatif | χαριτωμένε | χαριτωμένη | χαριτωμένο | |||
| cas | pluriel | |||||
| masculin | féminin | neutre | ||||
| nominatif | οι | χαριτωμένοι | οι | χαριτωμένες | τα | χαριτωμένα |
| génitif | των | χαριτωμένων | των | χαριτωμένων | των | χαριτωμένων |
| accusatif | τους | χαριτωμένους | τις | χαριτωμένες | τα | χαριτωμένα |
| vocatif | χαριτωμένοι | χαριτωμένες | χαριτωμένα | |||
χαριτωμένος (kharitoménos) /xa.ɾi.tɔ.ˈmɛ.nɔs/
- Mignon. (Qui, dans son apparence menue, offre de la grâce et de la gentillesse.)
