arda
Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Sommaire |
Français [modifier]
Forme de verbe
| Conjugaison du verbe arder | ||
|---|---|---|
| Indicatif | ||
| Passé simple | ||
| il/elle/on arda | ||
arda /aʁ.da/
- Troisième personne du singulier du passé simple du verbe arder.
Anagrammes
Voir aussi
- arda sur Wikipédia

Espéranto [modifier]
Étymologie
- Étymologie manquante ou incomplète. Si vous la connaissez, vous pouvez l’ajouter en cliquant ici.
Adjectif
arda /ˈar.da/
Quenya [modifier]
Étymologie
- Étymologie manquante ou incomplète. Si vous la connaissez, vous pouvez l’ajouter en cliquant ici.
Nom commun
| arda- | Singulier | Duel | Pluriel partitif | Pluriel |
|---|---|---|---|---|
| Nominatif | arda | ardat | ardali | ardar |
| Génitif | ardo | ardato | ardalion | ardaron |
| Possessif | ardava | ardatwa | ardaliva | ardaiva |
| Locatif | ardassë | ardatsë | ardalissen | ardassen |
| Ablatif | ardallo | ardalto | ardalillo ou ardalillon |
ardallon ou ardallor |
| Allatif | ardanna | ardanta | ardalinar | ardannar |
| Datif | ardan | ardant | ardalin | ardain |
| Instrumental | ardanen | ardanten | ardalinen | ardainen |
| (Accusatif) | ardá | ardat | ardalí | ardaí |
| (Respectif) | ardas | ardates | ardalis | ardais |
arda /Prononciation ?/ nominatif singulier
