practice
Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Sommaire |
Anglais [modifier]
Étymologie
- Du latin practice.
Nom commun
| Singulier | Pluriel |
|---|---|
| practice /ˈpɹæk.tɪs/ |
practices /ˈpɹæk.tɪsz/ |
practice /ˈpɹæk.tɪs/
- Coutume, habitude.
- Activité, action.
- Pratique.
- “Monsieur, I am not a skilful teacher, it is true, but practice improves; besides, I work under difficulties; here I only teach sewing, (The professor - Charlotte Brontë)
- « Je suis, il est vrai, dit-elle, un triste professeur ; néanmoins la pratique me rendra plus habile. D’ailleurs je rencontre ici de nombreuses difficultés ; je n’enseigne que la couture....
- “Monsieur, I am not a skilful teacher, it is true, but practice improves; besides, I work under difficulties; here I only teach sewing, (The professor - Charlotte Brontë)
- Exercice.
Expressions
- out of practice, rouillé
Verbe
| Temps | Forme |
|---|---|
| Infinitif | to practise /ˈpɹæk.tɪs/ |
| Présent simple, 3e pers. sing. |
practises /ˈpɹæk.tɪsəz/ |
| Prétérit | practised /ˈpɹæk.tɪst/ |
| Participe passé | practised /ˈpɹæk.tɪst/ |
| Participe présent | practising /ˈpɹæk.tɪsɪŋ/ |
| voir conjugaison anglaise | |
to practice
Variantes orthographiques
Dérivés
Prononciation
- États-Unis : écouter « practice [Prononciation ?] »
Latin [modifier]
Étymologie
- Du grec ancien πρακτική, praktikê.
Nom commun
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | practice | practicae |
| Vocatif | practice | practicae |
| Accusatif | practicen | practicas |
| Génitif | practices | practicarum |
| Datif | practicae | practicis |
| Ablatif | practice | practicis |
practice /Prononciation ?/ féminin
Apparentés étymologiques
Références
- Félix Gaffiot, Dictionnaire latin français, Hachette, 1934 (practice)
- Charlton T. Lewis & Charles Short, A Latin Dictionary, Clarendon Press, Oxford, 1879 (practice)