rann
Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Sommaire |
Breton [modifier]
Étymologie
- Du vieux breton ran.
- Mentionné dans le Catholicon (rann).
- À comparer avec les mots rhan en gallois, ran en cornique, rann, roinn en irlandais.
Nom commun
rann féminin /ˈʁãnː/(pluriel: rannoù /ʁa.nɔʊ/)
Prononciation
Synonymes
Dérivés
- dezrann
- dezrannañ
- dirann
- dirannañ
- diranner
- dirannus
- disrann
- disrannañ
- disranner
- disrannerezh
- etrerannyezhel
- herann
- isrannad
- kevrann
- kevrannañ
- kevranneg
- kevrannek
- kevranner
- rannad
- rannadenn
- rannadur
- rannadus
- rannañ
- rannbae
- rannbarzh
- rannbennad
- ranndi
- ranndir
- ranndremmez
- ranned
- rannel
- rannenn
- ranner
- rannerezh
- ranngalon
- ranngalonus
- ranngêr
- ranngredenn
- rannidigezh
- rannig
- rannus
- rannved
- rannvloaz
- rannvor
- rannvro
- rannvroel
- rannvroeladur
- rannvroelañ
- rannvroelour
- rannvroelouriezh
- rannyezh
- rannyezhel
- rannyezhour
- rannyezhouriezh
Suédois [modifier]
Forme de verbe
rann /Prononciation ?/
- Forme dérivée de rinna.
