ορφανός
Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Grec [modifier]
Étymologie
- Du grec ancien ὀρφανός.
Adjectif
| cas | singulier | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| masculin | féminin | neutre | ||||
| nominatif | ο | ορφανός | η | ορφανή | το | ορφανό |
| génitif | του | ορφανού | της | ορφανής | του | ορφανού |
| accusatif | το(ν) | ορφανό | τη(ν) | ορφανή | το | ορφανό |
| vocatif | ορφανέ | ορφανή | ορφανό | |||
| cas | pluriel | |||||
| masculin | féminin | neutre | ||||
| nominatif | οι | ορφανοί | οι | ορφανές | τα | ορφανά |
| génitif | των | ορφανών | των | ορφανών | των | ορφανών |
| accusatif | τους | ορφανούς | τις | ορφανές | τα | ορφανά |
| vocatif | ορφανοί | ορφανές | ορφανά | |||
ορφανός (orfanόs) /ɔɾ.fa.ˈnɔs/
