ἄκρος

Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Aller à : Navigation, rechercher

Sommaire

[modifier] Grec ancien

Origine et histoire de « ἄκρος » Étymologie

De l’indo-européen commun h₂eḱ- qui a égalemant donné остръ ostrŭ en vieux-slave, ācer en latin, et ասեղն aseġn en arménien ancien.

Adjectif

Singulier
Cas Masculin Féminin Neutre
Nominatif ἄκρος ἄκρα ἄκρον
Vocatif ἄκρε ἄκρα ἄκρον
Accusatif ἄκρον ἄκραν ἄκρον
Génitif ἄκρου ἄκρας ἄκρου
Datif ἄκρ ἄκρ ἄκρ
Pluriel
Cas Masculin Féminin Neutre
Nominatif ἄκροι ἄκραι ἄκρα
Vocatif ἄκροι ἄκραι ἄκρα
Accusatif ἄκρους ἄκρας ἄκρα
Génitif ἄκρων ἄκρων ἄκρων
Datif ἄκροις ἄκραις ἄκροις
Duel
Cas Masculin Féminin Neutre
Nominatif ἄκρω ἄκρα ἄκρω
Accusatif ἄκρω ἄκρα ἄκρω
Génitif ἄκροιν ἄκραιν ἄκροιν
Datif ἄκροιν ἄκραιν ἄκροιν

ἄκρος, ákros /ˈa.kros/

  1. Extrême : le plus haut, le plus en dehors, le plus profond.
  2. Ce qui arrive au moment (ou au point) culminant.
  3. Le plus haut, supérieur.

Variantes

Dérivés

Références Références

Outils personnels
Espaces de noms
Variantes
Actions
Navigation
Contribuer
Aide
Boîte à outils
Autres langues