ἔγκυκλος

Grec ancien

Étymologie

Du préfixe ἐν « dans, en, parmi » et de κύκλος « cercle ». Le préfixe ἐν, devient ἐγ devant les lettres γ, ξ, κ et χ.

Adjectif

Cas	Singulier			Pluriel			Duel
	Masculin	Féminin	Neutre	Masculin	Féminin	Neutre	Masculin	Féminin	Neutre
Nominatif	ἔγκυκλος	ἔγκυκλος	ἔγκυκλον	ἔγκυκλοι	ἔγκυκλοι	ἔγκυκλα	ἐγκύκλω	ἐγκύκλω	ἐγκύκλω
Vocatif	ἔγκυκλε	ἔγκυκλε	ἔγκυκλον	ἔγκυκλοι	ἔγκυκλοι	ἔγκυκλα	ἐγκύκλω	ἐγκύκλω	ἐγκύκλω
Accusatif	ἔγκυκλον	ἔγκυκλον	ἔγκυκλον	ἐγκύκλους	ἐγκύκλους	ἔγκυκλα	ἐγκύκλω	ἐγκύκλω	ἐγκύκλω
Génitif	ἐγκύκλου	ἐγκύκλου	ἐγκύκλου	ἐγκύκλων	ἐγκύκλων	ἐγκύκλων	ἐγκύκλοιν	ἐγκύκλοιν	ἐγκύκλοιν
Datif	ἐγκύκλῳ	ἐγκύκλῳ	ἐγκύκλῳ	ἐγκύκλοις	ἐγκύκλοις	ἐγκύκλοις	ἐγκύκλοιν	ἐγκύκλοιν	ἐγκύκλοιν

ἔγκυκλος, ος, ον. Ancienne écriture : ἔγϰυϰλος. (énkyklos) /ˈeŋ.kʉ.klos/

1. Qui est en cercle, rond.

Références

• Anatole Bailly, Abrégé du dictionnaire grec-français, 1901, Hachette
• Alphonse Dain, Jules-Albert de Foucault, Pierre Poulain, Grammaire grecque Éloi-Jules Ragon, éditions Jean de Gigord, Paris, 1952