formido
Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Sommaire |
[modifier] Latin
Étymologie
- Avec la même mutation [1] /mor/ > /for/ qui est dans formica (« fourmi »), il est apparenté au grec ancien μορμωτός, mormôtós (« effroyable ») et μορμώ, mormô (« monstre marin »).
Nom commun
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | formido | formidinēs |
| Vocatif | formido | formidinēs |
| Accusatif | formidinem | formidinēs |
| Génitif | formidinis | formidinum |
| Datif | formidinī | formidinibus |
| Ablatif | formidinē | formidinibus |
formido /Prononciation ?/ féminin
- Crainte, peur, effroi, terreur, épouvante.
- formidinem inferre.
- Inspirer la terreur, la crainte.
- formidinem inferre.
- Crainte respectueuse, déférence.
- (portae) religione sacrae et saevi formidine Martis, Virgile. A. 7, 608
- Épouvantail.
- cum maximos ferarum greges linea pennis distincta contineat et in insidias agat, ab ipso effectu dicta formido, Sen. de 1ra, 2, 12
Synonymes
Dérivés
- formidabilis, redoutable
- formidamen, peur
- formidolose
- formidulosus, qui provoque la crainte, terrible, redoutable
- formidulose, redoutablement
- formidulositas, cruauté
- reformido
Verbe
formīdo, infinitif : formīdāre, parfait : formīdāvi, supin : formīdātum /Prononciation ?/ transitif (conjugaison)
- Redouter, craindre.
- illius iracundiam formidant, Cicéron, Att. 8, 16, 2
Note : Par convention, les verbes latins sont désignés par la 1re personne du singulier du présent de l’indicatif.
Synonymes
Références
- Félix Gaffiot, Dictionnaire latin français, Hachette, 1934 (formido)
- [1] Julius Pokorny, Indogermanisches Etymologisches Woerterbuch, radical *mormo(ro)-