intron
Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Sommaire |
[modifier] Français
Étymologie
Nom commun
| Singulier | Pluriel |
|---|---|
| intron | introns |
| /ɛ̃.tʁɔ̃/ | |
intron /ɛ̃.tʁɔ̃/ masculin
Dérivés
Traductions
- anglais : intron (en), intervening DNA sequence (en), intervening nucleotide sequence (en)
- slovène : intron (sl)
Voir aussi
Références
- Journal officiel de la République française du 22 septembre 2000, Répertoire terminologique 2000
[modifier] Anglais
Étymologie
- Étymologie manquante ou incomplète. Si vous la connaissez, vous pouvez l’ajouter en cliquant ici.
Nom commun
| Singulier | Pluriel |
|---|---|
| intron /Prononciation ?/ |
introns /Prononciation ?/ |
intron
- (Génétique) Intron.
[modifier] Slovène
Étymologie
- Étymologie manquante ou incomplète. Si vous la connaissez, vous pouvez l’ajouter en cliquant ici.
Nom commun
| Cas | Singulier | Duel | Pluriel |
|---|---|---|---|
| Nominatif | intron | introna | introni |
| Accusatif | intron | introna | introne |
| Génitif | introna | intronov | intronov |
| Datif | intronu | intronoma | intronom |
| Instrumental | intronom | intronoma | introni |
| Locatif | intronu | intronih | intronih |
intron /Prononciation ?/ masculin inanimé
- (Génétique) Intron.