wiggle
Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Sommaire |
Anglais [modifier]
Étymologie
- (xiii e siècle) (Verbe) Peut-être du moyen néerlandais wigelen, fréquentatif du verbe wiegen (« bercer, remuer »), dérivé de wiege (« berceau »), lui-même issu de l’indo-européen wegh- (« bouger »). Le nom est attesté depuis 1816.
Nom commun
| Singulier | Pluriel |
|---|---|
| wiggle /wɪ.ɡəl/ |
wiggles /wɪ.ɡəlz/ |
to wiggle
Verbe
| Temps | Forme |
|---|---|
| Infinitif | to wiggle /Prononciation ?/ |
| Présent simple, 3e pers. sing. |
wiggles |
| Prétérit | wiggled |
| Participe passé | wiggled |
| Participe présent | wiggling |
| voir conjugaison anglaise | |
to wiggle transitif et intransitif
Dérivés
Prononciation
- États-Unis : écouter « wiggle [wɪ.ɡəl] »