τρίτος

Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Aller à : navigation, rechercher

Grec[modifier]

Étymologie[modifier]

(Date à préciser) Du grec ancien τρίτος, trítos.

Adjectif [modifier]

cas singulier
masculin féminin neutre
nominatif τρίτος τρίτη τρίτο
génitif τρίτου τρίτης τρίτου
accusatif τρίτο τρίτη τρίτο
vocatif τρίτε τρίτη τρίτο
cas pluriel
masculin féminin neutre
nominatif τρίτοι τρίτες τρίτα
génitif τρίτων τρίτων τρίτων
accusatif τρίτους τρίτες τρίτα
vocatif τρίτοι τρίτες τρίτα

τρίτος (trítos) \ˈtɾi.tɔs\ ordinal

  1. Troisième.

Vocabulaire apparenté par le sens[modifier]

Références[modifier]

  • Λεξικό της κοινής νεοελληνικής, Fondation Manolis Triantafyllidis, 1998 (τρίτος)

Grec ancien[modifier]

Étymologie[modifier]

(Date à préciser) De τρεῖς, treis (« trois »), comparer avec tertius en latin, třetí en tchèque.

Adjectif [modifier]

Cas Singulier Pluriel Duel
Masculin Féminin Neutre Masculin Féminin Neutre Masculin Féminin Neutre
Nominatif τρίτος τρίτη τρίτον τρίτοι τρίται τρίτα τρίτω τρίτα τρίτω
Vocatif τρίτε τρίτη τρίτον τρίτοι τρίται τρίτα τρίτω τρίτα τρίτω
Accusatif τρίτον τρίτην τρίτον τρίτους τρίτας τρίτα τρίτω τρίτα τρίτω
Génitif τρίτου τρίτης τρίτου τρίτων τρίτων τρίτων τρίτοιν τρίταιν τρίτοιν
Datif τρίτ τρίτ τρίτ τρίτοις τρίταις τρίτοις τρίτοιν τρίταιν τρίτοιν

τρίτος, tritos \Prononciation ?\ ordinal

  1. Troisième.
    • Ζεὺς Σωτήρ, Διὸς σωτηρίου σπονδὴ τρίτου κρατῆρος — (S.Fr.425)
      La traduction en français de l’exemple manque. (Ajouter)

Variantes[modifier]

Dérivés[modifier]

Références[modifier]