πλατύς

Grec

Étymologie

Du grec ancien.

Adjectif

cas	singulier
	masculin		féminin		neutre
nominatif	ο	πλατύς	η	πλατιά	το	πλατύ
génitif	του	πλατύ	της	πλατιάς	του	πλατιού
accusatif	το(ν)	πλατύ	τη(ν)	πλατιά	το	πλατύ
vocatif		πλατύ		πλατιά		πλατύ
cas	pluriel
	masculin		féminin		neutre
nominatif	οι	πλατιοί	οι	πλατιές	τα	πλατιά
génitif	των	πλατιών	των	πλατιών	των	πλατιών
accusatif	τους	πλατιούς	τις	πλατιές	τα	πλατιά
vocatif		πλατιοί		πλατιές		πλατιά

πλατύς (platís) /pla.ˈtis/

1. Large.

Dérivés

• πλαταίνω
• πλατέα
• πλατεία
• πλατειάζω
• πλατειασμός
• πλατειαστικός
• πλάτεμα
• πλάτη
• πλατιά
• πλάτος
• πλάτυνση
• πλατύνω
• πλάτυσμα
• πλατυτέρα
• πλατύτητα
• πλάτωμα
• πλατωσιά
• πλατσομύτης
• πλατύβαθρο
• πλατύγυρος
• πλατυκέρατος
• πλατυκεφαλία
• πλατυκέφαλος
• πλατυμέτωπος
• πλατυπόδαρος
• πλατυποδία
• πλατύρρινος
• πλατύσκαλο
• πλατύστερνος
• πλατύστομος
• πλατύσωμος
• πλατύφυλλος
• πλατύχωρος

Grec ancien

Étymologie

De l’indo-européen commun pl̥th₂us, (niveau zéro de pleth₂os) qui a également donné पृथु pr̥thú en sanskrit et pǝrǝʮu en avestique.

Adjectif

Singulier

Cas	Masculin	Féminin	Neutre
Nominatif	πλατύς	πλατεῖα	πλατύ
Vocatif	πλατύ	πλατεῖᾰ	πλατύ
Accusatif	πλατύν	πλατεῖᾰν	πλατύ
Génitif	πλατέος	πλατείᾱς	πλατέος
Datif	πλατεῖ	πλατείᾳ	πλατεῖ

Pluriel

Cas	Masculin	Féminin	Neutre
Nominatif	πλατεῖς	πλατεῖαι	πλατέᾰ
Vocatif	πλατεῖς	πλατεῖαι	πλατέᾰ
Accusatif	πλατεῖς	πλατείᾱς	πλατέᾰ
Génitif	πλατέων	πλατειῶν	πλατέων
Datif	πλατέσι(ν)	πλατείαις	πλατέσι(ν)

Duel

Cas	Masculin	Féminin	Neutre
Nominatif	πλατέε	πλατείᾱ	πλατέε
Vocatif	πλατέε	πλατείᾱ	πλατείᾱ
Accusatif	πλατέε	πλατείᾱ	πλατείᾱ
Génitif	πλατέοιν	πλατείαιν	πλατέοιν
Datif	πλατέοιν	πλατείαιν	πλατέοιν

πλατύς, -εῖα, -ύ, platús /pla.ˈtʉs/

1. Large et plat.
2. (Par extension)
   1. Large.
   2. Répandu ou disséminé sur un large espace.
   3. Largement ouvert.
3. Salé, âcre (en particulier en parlant d'eau).

Références

• Anatole Bailly, Abrégé du dictionnaire grec-français, 1901, Hachette