rummage
Apparence
Étymologie
[modifier le wikicode]- De l’ancien français arrumage.
Verbe 1
[modifier le wikicode]| Temps | Forme |
|---|---|
| Infinitif | to rummage \ˈɹʌm.ɪdʒ\ |
| Présent simple, 3e pers. sing. |
rummages \ˈɹʌm.ɪdʒ.ɪz\ |
| Prétérit | rummaged \ˈɹʌm.ɪdʒd\ |
| Participe passé | rummaged \ˈɹʌm.ɪdʒd\ |
| Participe présent | rummaging \ˈɹʌm.ɪdʒ.ɪŋ\ |
| voir conjugaison anglaise | |
rummage transitif
- (Marine) Arranger la cargaison dans la cale d’un bateau.
- (Marine) Chercher des marchandises de contrebande dans un bateau ; fouiller.
Verbe 2
[modifier le wikicode]| Temps | Forme |
|---|---|
| Infinitif | to rummage \ˈɹʌm.ɪdʒ\ |
| Présent simple, 3e pers. sing. |
rummages \ˈɹʌm.ɪdʒ.ɪz\ |
| Prétérit | rummaged \ˈɹʌm.ɪdʒd\ |
| Participe passé | rummaged \ˈɹʌm.ɪdʒd\ |
| Participe présent | rummaging \ˈɹʌm.ɪdʒ.ɪŋ\ |
| voir conjugaison anglaise | |
rummage intransitif
Dérivés
[modifier le wikicode]- rummage through (« fouiner (Familier) »)
Nom commun
[modifier le wikicode]| Singulier | Pluriel |
|---|---|
| rummage \ˈɹʌm.ɪdʒ\ |
rummages \ˈɹʌm.ɪdʒ.ɪz\ |
rummage
- (Vieilli) (Désuet) Commotion ; perturbation.
- Définition manquante ou à compléter. (Ajouter).
Prononciation
[modifier le wikicode]- (États-Unis) : écouter « rummage [Prononciation ?] »