παράλληλος

Grec

Étymologie

Du grec ancien.

Adjectif

cas	singulier
	masculin		féminin		neutre
nominatif	ο	παράλληλος	η	παράλληλη	το	παράλληλο
génitif	του	παράλληλου	της	παράλληλης	του	παράλληλου
accusatif	το(ν)	παράλληλο	τη(ν)	παράλληλη	το	παράλληλο
vocatif		παράλληλε		παράλληλη		παράλληλο
cas	pluriel
	masculin		féminin		neutre
nominatif	οι	παράλληλοι	οι	παράλληλες	τα	παράλληλα
génitif	των	παράλληλων	των	παράλληλων	των	παράλληλων
accusatif	τους	παράλληλους	τις	παράλληλες	τα	παράλληλα
vocatif		παράλληλοι		παράλληλες		παράλληλα

παράλληλος [parállilos] /pa.ˈɾa.li.lɔs/

1. Parallèle.

Grec ancien

Étymologie

De παρά- pará- (« à côté ») et de ἄλληλος állêlos (« l’un et l’autre »).

Adjectif

Singulier

Cas	Masculin	Féminin	Neutre
Nominatif	παράλληλος	παράλληλος	παράλληλον
Vocatif	παράλληλε	παράλληλε	παράλληλον
Accusatif	παράλληλον	παράλληλον	παράλληλον
Génitif	παραλλήλου	παραλλήλου	παραλλήλου
Datif	παραλλήλῳ	παραλλήλῳ	παραλλήλῳ

Pluriel

Cas	Masculin	Féminin	Neutre
Nominatif	παράλληλοι	παράλληλοι	παράλληλα
Vocatif	παράλληλοι	παράλληλοι	παράλληλα
Accusatif	παραλλήλους	παραλλήλους	παράλληλα
Génitif	παραλλήλων	παραλλήλων	παραλλήλων
Datif	παραλλήλοις	παραλλήλοις	παραλλήλοις

Duel

Cas	Masculin	Féminin	Neutre
Nominatif	παραλλήλω	παραλλήλω	παραλλήλω
Accusatif	παραλλήλω	παραλλήλω	παραλλήλω
Génitif	παραλλήλοιν	παραλλήλοιν	παραλλήλοιν
Datif	παραλλήλοιν	παραλλήλοιν	παραλλήλοιν

παράλληλος [parállêlos] /pa.ˈral.lɛː.los/

1. (Géométrie) Parallèle.