manĝi

Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Aller à : navigation, rechercher
Voir aussi : mangi

Espéranto[modifier]

Étymologie[modifier]

De l’italien mangiare, du français manger et du catalan menjar.

Verbe [modifier]

Temps Passé Présent Futur
Indicatif manĝis manĝas manĝos
Participe actif manĝinta(j,n) manĝanta(j,n) manĝonta(j,n)
Participe passif manĝita(j,n) manĝata(j,n) manĝota(j,n)
adverbe actif manĝinte manĝante manĝonte
adverbe passif manĝite manĝate manĝote
substantif
actif
manĝinto(j,n)
manĝintino(j,n)
manĝanto(j,n)
manĝantino(j,n)
manĝonto(j,n)
manĝontino(j,n)
Mode Conditionnel Subj. / Impér. Infinitif
Présent manĝus manĝu manĝi
voir le modèle "eo-conj" --- voir le modèle "eo-form-conj"

manĝi \ˈman.d͡ʒi\ transitif

  1. Manger.

Dérivés[modifier]

Proverbes et phrases toutes faites[modifier]

Références[modifier]

Vocabulaire: