δορυφόρος

Grec

Étymologie

Du grec ancien.

Nom commun

Cas	Singulier		Pluriel
Nominatif	ο	δορυφόρος	οι	δορυφόροι
Génitif	του	δορυφόρου	των	δορυφόρων
Accusatif	το(ν)	δορυφόρο	τους	δορυφόρους
Vocatif		δορυφόρε		δορυφόροι

δορυφόρος (dhorifόros) /ðɔ.ɾi.ˈfɔ.ɾɔs/ masculin

1. Satellite.
2. (Entomologie) Doryphore.
   • Δορυφόρος της πατάτας.

Grec ancien

Étymologie

De δόρυ dόru (lance) et φορός phorós (« portant »).

Adjectif

Singulier

Cas	Masculin	Féminin	Neutre
Nominatif	δορυφόρος	δορυφόρος	δορυφόρον
Vocatif	δορυφόρε	δορυφόρε	δορυφόρον
Accusatif	δορυφόρον	δορυφόρον	δορυφόρον
Génitif	δορυφόρου	δορυφόρου	δορυφόρου
Datif	δορυφόρῳ	δορυφόρῳ	δορυφόρῳ

Pluriel

Cas	Masculin	Féminin	Neutre
Nominatif	δορυφόροι	δορυφόροι	δορυφόρα
Vocatif	δορυφόροι	δορυφόροι	δορυφόρα
Accusatif	δορυφόρους	δορυφόρους	δορυφόρα
Génitif	δορυφόρων	δορυφόρων	δορυφόρων
Datif	δορυφόροις	δορυφόροις	δορυφόροις

Duel

Cas	Masculin	Féminin	Neutre
Nominatif	δορυφόρω	δορυφόρω	δορυφόρω
Accusatif	δορυφόρω	δορυφόρω	δορυφόρω
Génitif	δορυφόροιν	δορυφόροιν	δορυφόροιν
Datif	δορυφόροιν	δορυφόροιν	δορυφόροιν

δορυφόρος, doruphόros /do.ry.ˈpʰo.ros/

1. Qui porte une lance.

Nom commun

δορυφόρος, doruphόros /do.ry.ˈpʰo.ros/ masculin

1. Soldat armé d’une lance.

Références

• Anatole Bailly, Abrégé du dictionnaire grec-français, 1901, Hachette
• Alphonse Dain, Jules-Albert de Foucault, Pierre Poulain, Grammaire grecque Éloi-Jules Ragon, 1952, éditions Jean de Gigord, Paris