καθολικός

Grec ancien

Étymologie

De κατά, katá (« complètement ») et ὅλος, hόlos (« tout »).

Adjectif

Cas	Singulier			Pluriel			Duel
	Masculin	Féminin	Neutre	Masculin	Féminin	Neutre	Masculin	Féminin	Neutre
Nominatif	καθολικός	καθολική	καθολικόν	καθολικοί	καθολικαί	καθολικά	καθολικώ	καθολικά	καθολικώ
Vocatif	καθολικέ	καθολική	καθολικόν	καθολικοί	καθολικαί	καθολικά	καθολικώ	καθολικά	καθολικώ
Accusatif	καθολικόν	καθολικήν	καθολικόν	καθολικούς	καθολικάς	καθολικά	καθολικώ	καθολικά	καθολικώ
Génitif	καθολικοῦ	καθολικῆς	καθολικοῦ	καθολικῶν	καθολικῶν	καθολικῶν	καθολικοῖν	καθολικαῖν	καθολικοῖν
Datif	καθολικῷ	καθολικῇ	καθολικῷ	καθολικοῖς	καθολικαῖς	καθολικοῖς	καθολικοῖν	καθολικαῖν	καθολικοῖν

καθολικός, katholikós /ka.tʰo.li.ˈkos/ (ancienne écriture : καϑολιϰός)

1. Général, universel.

Mots dérivés dans d’autres langues

• français : catholique
• latin : catholicus

Références

• Anatole Bailly, Abrégé du dictionnaire grec-français, 1901, Hachette
• Alphonse Dain, Jules-Albert de Foucault, Pierre Poulain, Grammaire grecque Éloi-Jules Ragon, éditions Jean de Gigord, Paris, 1952