ξηρός

Grec

Étymologie

Du grec ancien ξηρός, xêrós.

Adjectif

cas	singulier
	masculin		féminin		neutre
nominatif	ο	ξηρός	η	ξηρά	το	ξηρό
génitif	του	ξηρού	της	ξηράς	του	ξηρού
accusatif	το(ν)	ξηρό	τη(ν)	ξηρά	το	ξηρό
vocatif		ξηρέ		ξηρά		ξηρό
cas	pluriel
	masculin		féminin		neutre
nominatif	οι	ξηροί	οι	ξηρές	τα	ξηρά
génitif	των	ξηρών	των	ξηρών	των	ξηρών
accusatif	τους	ξηρούς	τις	ξηρές	τα	ξηρά
vocatif		ξηροί		ξηρές		ξηρά

ξηρός (xirόs) /ksi.ˈɾɔs/

1. Sec, aride.

Grec ancien

Étymologie

De l’indo-européen commun *kseros. qui a également donné serescō en latin, serawēn en vieux haut-allemand, et peut-être क्षार kṣāra en sanskrit.

Adjectif

Cas	Singulier			Pluriel			Duel
	Masculin	Féminin	Neutre	Masculin	Féminin	Neutre	Masculin	Féminin	Neutre
Nominatif	ξηρός	ξηρά	ξηρόν	ξηροί	ξηραί	ξηρά	ξηρώ	ξηρά	ξηρώ
Vocatif	ξηρέ	ξηρά	ξηρόν	ξηροί	ξηραί	ξηρά	ξηρώ	ξηρώ	ξηρώ
Accusatif	ξηρόν	ξηράν	ξηρόν	ξηρούς	ξηράς	ξηρά	ξηρώ	ξηρά	ξηρώ
Génitif	ξηροῦ	ξηρᾶς	ξηροῦ	ξηρῶν	ξηρῶν	ξηρῶν	ξηροῖν	ξηραῖν	ξηροῖν
Datif	ξηρῷ	ξηρᾷ	ξηρῷ	ξηροῖς	ξηραῖς	ξηροῖς	ξηροῖν	ξηραῖν	ξηροῖν

ξηρός, xêrós /kʰsɛː.ˈros/

1. Sec.
2. Non liquide, non humide.
3. Desséché.
4. Qui concerne les matières sèches.

Dérivés

• ξηρίον — poudre siccative à mettre sur les blessures

Variantes

• ξερός (Ionien)

Références

• Anatole Bailly, Abrégé du dictionnaire grec-français, 1901, Hachette