vita
Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Sommaire |
[modifier] Corse
Étymologie
- Du latin vita (« vie »).
Nom commun
vita /ˈβi.ta/ féminin
- Vie.
[modifier] Italien
Étymologie
- Du latin vita (« vie »).
Nom commun
vita /ˈvi.ta/ féminin
[modifier] Latin
Étymologie
- De indo-européen commun *gʷīu̯otā qui donne aussi život (« vie ») dans les langues slaves.
- Pour /gʷ/ = /v/ → voir venio.
Nom commun
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | vita | vitae |
| Vocatif | vită | vitae |
| Accusatif | vităm | vitās |
| Génitif | vitae | vitārŭm |
| Datif | vitae | vitīs |
| Ablatif | vitā | vitīs |
vīta /ˈwiː.ta/ féminin
- Vie, existence, temps de la vie.
- Vie, subsistance, moyens d'existence.
- vitam tolerare pomis, Cicéron.
- se nourrir de fruits.
- vitam tolerare pomis, Cicéron.
- Vie, manière de vivre, genre de vie, mœurs, conduite.
- vita militaris (= cursus militaris), Cicéron. Tusc. 2, 2
- carrière militaire.
- vita rustica honestissima atque suavissima, Cicéron. Rosc. Am. 17, 48
- vita militaris (= cursus militaris), Cicéron. Tusc. 2, 2
- Vie, événements de la vie, histoire, vie réelle par opposition à une fiction, à un conte.
- ex quo est illud e vitā ductum ab Afranio, Cicéron. Tusc. 4, 20, 45
- Personne qui est chère, objet chéri, vie, âme.
- mea vita.
- mon cœur.
- mea vita.
- Ce qui vit : le genre humain, les hommes, l'humanité.
- rura cano, rurisque deos, his vita magistris Desuevit quernā pellere glande famem, Tib. 2, 1, 37
Synonymes
Dérivés
Apparentés étymologiques
Mots dérivés dans d’autres langues
Voir aussi
- vita sur Wikipédia (en latin)

Références
- Félix Gaffiot, Dictionnaire latin français, Hachette, 1934 (vita)
- [1] Charlton T. Lewis & Charles Short, A Latin Dictionary, Clarendon Press, Oxford, 1879 (vita)
- [2] Julius Pokorny, Indogermanisches Etymologisches Woerterbuch, radical *gʷīu̯otā