vivo

Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.

Sommaire

[modifier] Espagnol

Open book 01.svg Forme de verbe

vivo /bi.bo/

  1. Première personne du singulier du présent indicatif du verbe vivir.

[modifier] Espéranto

Origine et histoire de « vivo » Étymologie

De vivi (« vivre ») et -o (terminaison des noms).

Open book 01.svg Nom commun

Cas Singulier Pluriel
Nominatif vivo
/'vi.vo/
vivoj
/'vi.voj/
Accusatif vivon
/'vi.von/
vivojn
/'vi.vojn/

vivo /'vi.vo/

  1. Vie.

Blue Glass Arrow.svg Voir aussi

  • vivo sur Wikipédia (en espéranto) Article sur Wikipédia

[modifier] Ido

Origine et histoire de « vivo » Étymologie

EB1911A-pict1.png Si vous connaissez l’étymologie manquante de ce mot, merci de l’ajouter conformément aux instructions décrites ici.

Open book 01.svg Nom commun

vivo /ˈvi.vɔ/ ( pluriel: vivi /ˈvi.vi/ )

  1. Vie.

Nuvola apps edu languages.svg Prononciation

[modifier] Latin

Origine et histoire de « vivo » Étymologie

De l'indo-européen commun *gʷeih₃w- (« vivre ») dont est issu le slavon жити žiti (→ voir žít), le grec ancien βίος, bios (« vie »), le sanscrit जीवति jīvati, etc.

Open book 01.svg Verbe

vīvō, infinitif : vīvere, parfait : vīxī, supin vīctum /Prononciation ?/ intransitif (conjugaison)

  1. Vivre.
    • O tempora, o mores! Senatus haec intellegit, consul videt; hic tamen vivit. Vivit? Cicéron : Ô temps, ô mœurs! Le sénat sait ces choses, le consul les a vues et pourtant il vit. Il vit !
  2. Vivre, résider.
    • In qua urbe vivimus? Dans quelle cité vivons-nous ?

Apparentés étymologiques

[modifier] Portugais

Origine et histoire de « vivo » Étymologie

EB1911A-pict1.png Si vous connaissez l’étymologie manquante de ce mot, merci de l’ajouter conformément aux instructions décrites ici.

Open book 01.svg Adjectif

vivo

  1. Vivant.
  2. Actif, alerte, vif, vigilant.
  3. Chaud.

Synonymes

Récupérée de « http://fr.wiktionary.org/wiki/vivo »