θύρα

Grec

Étymologie

Du grec ancien.

Nom commun

Cas	Singulier		Pluriel
Nominatif	η	θύρα	οι	θύρες
Génitif	της	θύρας	των	θυρών
Accusatif	τη(ν)	θύρα	τις	θύρες
Vocatif		θύρα		θύρες

θύρα (thíra) /ˈθi.ɾa/ féminin

1. Porte, portail.
2. Entrée d’une gare ou d’un quai.
   • η θύρα 12 ήταν ανάστατη.
3. (Informatique) .
   • θύρα USB

Dérivés

• θύραθεν
• θυρωρός
• θυρεός
• θυρίδα
• αθυρόστομος
• θυρανοιξία
• θυροκολλώ
• παράθυρο
• θυροτηλέφωνο

Expressions

• κεκλεισμένων των θυρών
• προ των θυρών

Grec ancien

Étymologie

De l’indo-européen commun *dʰwer- (« porte »)  ^[1].

Nom commun

Cas	Singulier		Pluriel		Duel
Nominatif	ἡ	θύρα	αἱ	θύραι	τὼ	θύρα
Vocatif		θύρα		θύραι		θύρα
Accusatif	τὴν	θύραν	τὰς	θύρας	τὼ	θύρα
Génitif	τῆς	θύρας	τῶν	θυρῶν	τοῖν	θύραιν
Datif	τῇ	θύρᾳ	ταῖς	θύραις	τοῖν	θύραιν

θύρα, thúra /ˈtʰy.raː/ féminin

1. Porte, battant.
2. Ouverture, entrée.

Dérivés

• παράθυρος
• παρακλαυσίθυρον