ἅγιος
Article et définitions du Wiktionnaire, le dictionnaire libre.
Sommaire |
Grec ancien
Étymologie
- Néant
Adjectif
| SINGULIER | |||
|---|---|---|---|
| Cas | Masculin | Féminin | Neutre |
| Nominatif | ἅγιος | ἁγία | ἅγιον |
| Vocatif | ἅγιε | ἁγία | ἅγιον |
| Accusatif | ἅγιον | ἁγίαν | ἅγιον |
| Génitif | ἁγίου | ἁγίας | ἁγίου |
| Datif | ἁγίῳ | ἁγίᾳ | ἁγίῳ |
| PLURIEL | |||
| Cas | Masculin | Féminin | Neutre |
| Nominatif | ἅγιοι | ἅγιαι | ἅγια |
| Vocatif | ἅγιοι | ἅγιαι | ἅγια |
| Accusatif | ἁγίους | ἁγίας | ἅγια |
| Génitif | ἁγίων | ἁγίων | ἁγίων |
| Datif | ἁγίοις | ἁγίαις | ἁγίοις |
| DUEL | |||
| Cas | Masculin | Féminin | Neutre |
| Nominatif | ἁγίω | ἁγία | ἁγίω |
| Accusatif | ἁγίω | ἁγία | ἁγίω |
| Génitif | ἁγίοιν | ἁγίαιν | ἁγίοιν |
| Datif | ἁγίοιν | ἁγίαιν | ἁγίοιν |
ἅγιος, α, ον [ᾰ] (agios)
Références
- Abrégé du dictionnaire GREC FRANÇAIS, Anatole Bailly (1901)
- Grammaire grecque E. Ragon, A. Dain, J.-A. de Foucault, P. Poulain (1952), éditions J. de Gigord, Paris

