flagrant

Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Aller à : Navigation, rechercher

Sommaire

Français [modifier]

Origine et histoire de « flagrant » Étymologie

Du latin flagrans (« flagrant, brûlant, brillant »).

Adjectif

Singulier Pluriel
Masculin flagrant
/fla.ɡʁɑ̃/
flagrants
/fla.ɡʁɑ̃/
Féminin flagrante
/fla.ɡʁɑ̃t/
flagrantes
/fla.ɡʁɑ̃t/

flagrant /fla.ɡʁɑ̃/

  1. Qui est tellement évident qu’on ne peut le nier, en parlant d’une faute, d’un crime.
    • Mensonge flagrant.
    • Injustice flagrante.

Synonymes

Expressions

Traductions

Références Références

Anglais [modifier]

Origine et histoire de « flagrant » Étymologie

Du latin flagrans (« flagrant, brûlant, brillant »).

Adjectif

Nature Forme
Positif flagrant
/ˈfleɪ.ɡɹənt/
Comparatif more flagrant
/ˌmɔɹ ˈfleɪ.ɡɹənt/
Superlatif most flagrant
/ˌmoʊst ˈfleɪ.ɡɹənt/

flagrant /ˈfleɪ.ɡɹənt/

  1. Flagrant.

Prononciation Prononciation

  • (États-Unis) : écouter « flagrant »