karta

Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Aller à : Navigation, rechercher

Sommaire

Breton [modifier]

Origine et histoire de « karta » Étymologie

Étymologie manquante ou incomplète. Si vous la connaissez, vous pouvez l’ajouter en cliquant ici.

Nom commun

karta /ˈkar.ta/ féminin (pluriel : kartaoù)

  1. Charte.
    • Ur garta sevenadurel nevez evit Breizh. [1] - « Une nouvelle charte culturelle pour la Bretagne. »

Papiamento [modifier]

Origine et histoire de « karta » Étymologie

Étymologie manquante ou incomplète. Si vous la connaissez, vous pouvez l’ajouter en cliquant ici.

Nom commun

karta /Prononciation ?/ féminin

  1. Lettre.
  2. Carte.

Variantes orthographiques

Synonymes

Slovaque [modifier]

Origine et histoire de « karta » Étymologie

Étymologie manquante ou incomplète. Si vous la connaissez, vous pouvez l’ajouter en cliquant ici.

Nom commun

Cas Singulier Pluriel
Nominatif karta karty
Génitif karty kariet
Datif karte kartám
Accusatif kartu karty
Locatif karte kartách
Instrumental kartou kartami

karta /ˈkar.ta/ féminin

  1. (Jeux) Carte.
    • Srdcia sú jednou zo štyroch farieb francúzskych kariet.
      Les cœurs sont l’une des quatre couleurs des cartes françaises.
  2. (Familier) Carte postale (→ voir pohľadnica).
  3. Carte, carton.
    • Červená karta, telefónna karta.
      Carton rouge, carte téléphonique.

Dérivés

Slovène [modifier]

Origine et histoire de « karta » Étymologie

Étymologie manquante ou incomplète. Si vous la connaissez, vous pouvez l’ajouter en cliquant ici.

Nom commun

Cas Singulier Duel Pluriel
Nominatif karta karti karte
Accusatif karto karti karte
Génitif karte kart kart
Datif karti kartama kartam
Instrumental karto kartama kartami
Locatif karti kartah kartah

karta /Prononciation ?/ féminin

  1. Carte, plan.
  2. Billet, carte.

Sranan [modifier]

Origine et histoire de « karta » Étymologie

Étymologie manquante ou incomplète. Si vous la connaissez, vous pouvez l’ajouter en cliquant ici.

Nom commun

karta /Prononciation ?/

  1. Carte.

Suédois [modifier]

Origine et histoire de « karta » Étymologie

Étymologie manquante ou incomplète. Si vous la connaissez, vous pouvez l’ajouter en cliquant ici.

Nom commun

karta /Prononciation ?/ féminin

  1. Carte.

Synonymes

Prononciation Prononciation

Tchèque [modifier]

Origine et histoire de « karta » Étymologie

Du latin charta.

Nom commun

Cas Singulier Pluriel
Nominatif karta karty
Vocatif karto karty
Accusatif kartu karty
Génitif karty karet
Locatif kar kartách
Datif kar kartám
Instrumental kartou kartami

karta /Prononciation ?/ féminin

  1. Carte.
    • Paměťová karta je zařízení pro ukládání dat např. v digitálních fotoaparátech, počítačích, mobilních telefonech, hudebních přehrávačích, herních konzolích a další elektronice.

Dérivés

Prononciation Prononciation

  •  : écouter « karta »

Voir aussi Voir aussi

  • karta sur Wikipédia (en tchèque) Article sur Wikipédia