viceni
Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Sommaire |
[modifier] Latin
Étymologie
- Distributif de viginti (« vingt ») composé de vicies et -enus.
Adjectif
| Cas | Singulier | Pluriel | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Masculin | Féminin | Neutre | Masculin | Féminin | Neutre | |
| Nominatif | vicenus | vicena | vicenum | viceni | vicenae | vicena |
| Vocatif | vicene | vicena | vicenum | viceni | vicenae | vicena |
| Accusatif | vicenum | vicenam | vicenum | vicenos | vicenas | vicena |
| Génitif | viceni | vicenae | viceni | vicenorum | vicenarum | vicenorum |
| Datif | viceno | vicenae | viceno | vicenis | vicenis | vicenis |
| Ablatif | viceno | vicena | viceno | vicenis | vicenis | vicenis |
viceni /Prononciation ?/
- Chacun vingt, chaque fois vingt.
Références
- Félix Gaffiot, Dictionnaire latin français, Hachette, 1934 (viceni)