μέγας
Article et définitions du Wiktionnaire, le dictionnaire libre.
Sommaire |
Grec ancien
Étymologie
- Néant
Adjectif
| SINGULIER | |||
|---|---|---|---|
| Cas | Masculin | Féminin | Neutre |
| Nominatif | μέγας | μεγάλη | μέγα |
| Vocatif | μεγάλε[1] | μεγάλη | μέγα |
| Accusatif | μέγαν | μεγάλην | μέγα |
| Génitif | μεγάλου | μεγάλης | μεγάλου |
| Datif | μεγάλῳ | μεγάλῃ | μεγάλῳ |
| PLURIEL | |||
| Cas | Masculin | Féminin | Neutre |
| Nominatif | μεγάλοι | μεγάλαι | μεγάλα |
| Vocatif | μεγάλοι | μεγάλαι | μεγάλα |
| Accusatif | μεγάλους | μεγάλας | μεγάλα |
| Génitif | μεγάλων | μεγάλων | μεγάλων |
| Datif | μεγάλοις | μεγάλαις | μεγάλοις |
| DUEL | |||
| Cas | Masculin | Féminin | Neutre |
| Nominatif | μεγάλω | μεγάλα | μεγάλω |
| Vocatif | μεγάλω | μεγάλα | μεγάλω |
| Accusatif | μεγάλω | μεγάλα | μεγάλω |
| Génitif | μεγάλοιν | μεγάλαιν | μεγάλοιν |
| Datif | μεγάλοιν | μεγάλαιν | μεγάλοιν |
μέγας, μεγάλη, μέγα
- (Au sens propre)
- (Par analogie)
Note
- ↑ Selon les ouvrages la déclinaison varie soit en μεγάλε soit en μέγα.
Références
- Anatole Bailly, Abrégé du dictionnaire GREC FRANÇAIS (1901)
- A. Dain, J.-A. de Foucault, P. Poulain, Grammaire grecque E. Ragon (1952), éditions J. de Gigord, Paris

