μικρός

Grec

Étymologie

Du grec ancien μικρός, mikrós.

Adjectif

cas	singulier
	masculin		féminin		neutre
nominatif	ο	μικρός	η	μικρή	το	μικρό
génitif	του	μικρού	της	μικρής	του	μικρού
accusatif	το(ν)	μικρό	τη(ν)	μικρή	το	μικρό
vocatif		μικρέ		μικρή		μικρό
cas	pluriel
	masculin		féminin		neutre
nominatif	οι	μικροί	οι	μικρές	τα	μικρά
génitif	των	μικρών	των	μικρών	των	μικρών
accusatif	τους	μικρούς	τις	μικρές	τα	μικρά
vocatif		μικροί		μικρές		μικρά

μικρός (mikrós) /mi.ˈkɾɔs/

1. Jeune.
2. Petit.

Synonymes

• νεαρός
• νέος

Grec ancien

Étymologie

att. σμιϰρός, ά, όν.

Adjectif

Singulier

Cas	Masculin	Féminin	Neutre
Nominatif	μικρός	μικρά	μικρόν
Vocatif	μικρέ	μικρά	μικρόν
Accusatif	μικρόν	μικράν	μικρόν
Génitif	μικροῦ	μικρᾶς	μικροῦ
Datif	μικρῷ	μικρᾷ	μικρῷ

Pluriel

Cas	Masculin	Féminin	Neutre
Nominatif	μικροί	μικραί	μικρά
Vocatif	μικροί	μικραί	μικρά
Accusatif	μικρούς	μικράς	μικρά
Génitif	μικρῶν	μικρῶν	μικρῶν
Datif	μικροῖς	μικραῖς	μικροῖς

Duel

Cas	Masculin	Féminin	Neutre
Nominatif	μικρώ	μικρά	μικρώ
Accusatif	μικρώ	μικρά	μικρώ
Génitif	μικροῖν	μικραῖν	μικροῖν
Datif	μικροῖν	μικραῖν	μικροῖν

μικρός, mikrós /mi.ˈkros/

1. Petit
2. De petite taille
3. En petite quantité
4. De médiocre qualité, peu important, faible.
5. De peu de durée.

Adverbe

μικρός, mikrós /mi.ˈkros/

1. (À l'accusatif) Un peu.
2. (Au génitif) De peu. Peu s'en faut, presque.

   μιϰοῦ δεῖν : s'en falloir de peu.

3. (Au datif) Peu, ou un peu. Il est surtout utilisé devant un adverbe ou un comparatif.

Mots dérivés dans d’autres langues

• anglais : micro-
• français : micro-

Références

• Anatole Bailly, Abrégé du dictionnaire grec-français, 1901, Hachette