νέος

Grec

Étymologie

Du grec ancien νέος, néos.

Adjectif

cas	singulier
	masculin		féminin		neutre
nominatif	ο	νέος	η	νέα	το	νέο
génitif	του	νέου	της	νέας	του	νέου
accusatif	το(ν)	νέο	τη(ν)	νέα	το	νέο
vocatif		νέε		νέα		νέο
cas	pluriel
	masculin		féminin		neutre
nominatif	οι	νέοι	οι	νέες	τα	νέα
génitif	των	νέων	των	νέων	των	νέων
accusatif	τους	νέους	τις	νέες	τα	νέα
vocatif		νέοι		νέες		νέα

νέος, néos /ˈnɛ.ɔs/

1. Nouveau.
2. Jeune.

Nom commun

νέος, néos /ˈnɛ.ɔs/ masculin

1. Jeune, jeune homme.

Synonymes

• καινούργιος
• μικρός
• νεαρός

Grec ancien

Étymologie

De νέϝος, néwos, de l’indo-européen commun *néwos qui a également donné नव náva en sanskrit, novus en latin, et nīwe en anglo-saxon. (→ voir new en anglais moderne)

Adjectif

Cas	Singulier			Pluriel			Duel
	Masculin	Féminin	Neutre	Masculin	Féminin	Neutre	Masculin	Féminin	Neutre
Nominatif	νέος	νέα	νέον	νέοι	νέαι	νέα	νέω	νέα	νέω
Vocatif	νέε	νέα	νέον	νέοι	νέαι	νέα	νέω	νέα	νέω
Accusatif	νέον	νέαν	νέον	νέους	νέας	νέα	νέω	νέα	νέω
Génitif	νέου	νέας	νέου	νέων	νέων	νέων	νέοιν	νέαιν	νέοιν
Datif	νέῳ	νέᾳ	νέῳ	νέοις	νέαις	νέοις	νέοιν	νέαιν	νέοιν

νέος, néos /ˈne.os/

1. Nouveau.
2. Jeune.
   1. Juvénile.
3. Neuf.
   1. (Par suite) Non ordinaire, inattendu, surprenant.

Références

• Anatole Bailly, Abrégé du dictionnaire grec-français, 1901, Hachette