ψυχρός

Grec

Étymologie

Du grec ancien.

Adjectif

cas	singulier
	masculin		féminin		neutre
nominatif	ο	ψυχρός	η	ψυχρή	το	ψυχρό
génitif	του	ψυχρού	της	ψυχρής	του	ψυχρού
accusatif	το(ν)	ψυχρό	τη(ν)	ψυχρή	το	ψυχρό
vocatif		ψυχρέ		ψυχρή		ψυχρό
cas	pluriel
	masculin		féminin		neutre
nominatif	οι	ψυχροί	οι	ψυχρές	τα	ψυχρά
génitif	των	ψυχρών	των	ψυχρών	των	ψυχρών
accusatif	τους	ψυχρούς	τις	ψυχρές	τα	ψυχρά
vocatif		ψυχροί		ψυχρές		ψυχρά

ψυχρός (psikhrόs) /psi.ˈxɾɔs/

1. Froid.

Grec ancien

Étymologie

Du verbe ψύχω psúkhô.

Adjectif

Singulier

Cas	Masculin	Féminin	Neutre
Nominatif	ψυχρός	ψυχρά	ψυχρόν
Vocatif	ψυχρέ	ψυχρά	ψυχρόν
Accusatif	ψυχρόν	ψυχράν	ψυχρόν
Génitif	ψυχροῦ	ψυχρᾶς	ψυχροῦ
Datif	ψυχρῷ	ψυχρᾷ	ψυχρῷ

Pluriel

Cas	Masculin	Féminin	Neutre
Nominatif	ψυχροί	ψυχραί	ψυχρά
Vocatif	ψυχροί	ψυχραί	ψυχρά
Accusatif	ψυχρούς	ψυχράς	ψυχρά
Génitif	ψυχρῶν	ψυχρῶν	ψυχρῶν
Datif	ψυχροῖς	ψυχραῖς	ψυχροῖς

Duel

Cas	Masculin	Féminin	Neutre
Nominatif	ψυχρώ	ψυχρά	ψυχρώ
Accusatif	ψυχρώ	ψυχρά	ψυχρώ
Génitif	ψυχροῖν	ψυχραῖν	ψυχροῖν
Datif	ψυχροῖν	ψυχραῖν	ψυχροῖν

ψυχρός (comparatif : ψυχρότερος, superlatif : ψυχρότατος) [psukhrόs] /psy.ˈkʰros/

1. Froid, glacial.
2. (Par extension) Stérile, vain, inutile, nul, insignifiant.
3. (en parlant de personnes) Indifférent, insensible.
4. Misérable, malheureux, triste.

Références

• Anatole Bailly, Abrégé du dictionnaire grec-français, 1901, Hachette