lamina
Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Sommaire |
[modifier] Français
Étymologie
- Étymologie manquante ou incomplète. Si vous la connaissez, vous pouvez l’ajouter en cliquant ici.
Nom commun
lamina /la.mi.na/ masculin (pluriel : laminak)
Forme de verbe
| Indicatif |
| Passé simple |
| il/elle/on lamina |
lamina /la.mi.na/
- Troisième personne du singulier du passé simple de laminer.
Anagrammes
[modifier] Anglais
Étymologie
- Du latin lamina.
Nom commun
lamina
[modifier] Latin
Étymologie
- Il dérive [1] du radical indo-européen commun *la- qui donne le grec ancien ἐλαύνω, ἐλατός.
- Ou construit [2] comme latus, later et il est pour *stla-men-a.
Nom commun
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | lamina | laminae |
| Vocatif | lamină | laminae |
| Accusatif | laminăm | laminās |
| Génitif | laminae | laminārŭm |
| Datif | laminae | laminīs |
| Ablatif | laminā | laminīs |
lāmina /Prononciation ?/ féminin
- Lame, feuille de métal ou de bois, plaque mince.
- tigna laminis clavisque religant, César, B. C. 2, 10, 3
Variantes
Dérivés
Mots dérivés dans d’autres langues
Références
- Félix Gaffiot, Dictionnaire latin français, Hachette, 1934 (lamina)
- [1] Charlton T. Lewis & Charles Short, A Latin Dictionary, Clarendon Press, Oxford, 1879 (lamina)
- [2] Julius Pokorny, Indogermanisches Etymologisches Woerterbuch, radical *stel-