vina

Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Aller à : Navigation, rechercher
Voir aussi Voir aussi : v̋ina

Sommaire

[modifier] Français

Forme de verbe

Indicatif Présent
Imparfait
Passé simple
il/elle/on vina
Futur simple

vina /vi.na/

  1. Troisième personne du singulier du passé simple de viner.

[modifier] Araki

Origine et histoire de « vina » Étymologie

Étymologie manquante ou incomplète. Si vous la connaissez, vous pouvez l’ajouter en cliquant ici.

Nom commun

vina /βina/

  1. Flèche.

Dérivés

Références Références

[modifier] Latin

Forme de nom commun

vina /Prononciation ?/

  1. Nominatif pluriel de vinum.
  2. Vocatif pluriel de vinum.
  3. Accusatif pluriel de vinum.

[modifier] Tchèque

Origine et histoire de « vina » Étymologie

Du vieux slave, qui donne вина vina en russe et bulgare, wina en polonais. Étymologiquement lié au latin vindex dont les dérivés, en français, incluent vengeance, vengeur, revendiquer.
Le radical indo-européen du mot a donné des mots du domaine militaire → voir voják et vojna ou abstrait → voir povinný et povinnost.

Nom commun

Cas Singulier Pluriel
Nominatif vina viny
Vocatif vino viny
Accusatif vinu viny
Génitif viny vin
Locatif vině vinách
Datif vině vinám
Instrumental vinou vinami

vina /ˈvɪ.na/ féminin

  1. Culpabilité.
    • Představa viny spojuje představu závazku, dluhu a po-vin-nosti, jež vznikla nějakou újmou, poškozením druhého nebo druhých.

Antonymes

Apparentés étymologiques

Voir aussi Voir aussi

  • vina sur Wikipédia (en tchèque) Article sur Wikipédia
Outils personnels
Espaces de noms

Variantes
Actions
Navigation
Contribuer
Aide
Boîte à outils
Autres langues