sinn
Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Sommaire |
[modifier] Alsacien
Étymologie
- Étymologie manquante ou incomplète. Si vous la connaissez, vous pouvez l’ajouter en cliquant ici.
Verbe
sinn
- Auxilliaire être.
Forme de verbe
sinn
- Troisième personne du pluriel au présent de l’indicatif de sinn.
[modifier] Féroïen
Étymologie
- Étymologie manquante ou incomplète. Si vous la connaissez, vous pouvez l’ajouter en cliquant ici.
Nom commun
| Singulier | Pluriel | |||
|---|---|---|---|---|
| Cas | Indéfini | Défini | Indéfini | Défini |
| Nominatif | sinn | sinnið | sinn | sinnini |
| Accusatif | sinn | sinnið | sinn | sinnini |
| Datif | sinni | sinninum | sinnum | sinnunum |
| Génitif | sins | sinsins | sinna | sinnanna |
- Fois.
- á sinni : depuis cette fois.
- á hesum sinni : cette fois-ci, maintenant.
- ikki á hvørjum sinni : rarement.
- á síðsta sinni : pour la dernière fois.
- ikki enn á sinni : pas encore.
[modifier] Gaélique écossais
Étymologie
- Du vieil irlandais sinni.
Pronom personnel
sinn /Prononciation ?/
- Nous.
- Thèid sinn dhan bhanca a-màireach; chì sibh sinn ann. : Nous irons à la banque demain ; vous nous verrez là-bas.
Synonymes
- (emphatique) sinne
[modifier] Gaélique irlandais
Étymologie
- Du vieil irlandais sinni.
Pronom personnel
sinn /ʃɪnʲ/
Vocabulaire apparenté par le sens
- ár (pronom possessif)
- muid ("nous" objet, normal)
- muidne ("nous" objet, emphatique)
- sinne ("nous" sujet, emphatique)
[modifier] Islandais
Étymologie
- Étymologie manquante ou incomplète. Si vous la connaissez, vous pouvez l’ajouter en cliquant ici.
Adjectif
sinn /sɪn/ (adjectif possessif)
Expressions
- sitt hvoru megin (d’un côté ou de l’autre)
- sitt af hverju (ceci et celà)
- sitt á hvað (comme ceci)
- sinn er siður í landi hverju (autant de pays, autant de coutumes)
- gera sitt til
- leika við hvern sinn fingur
- skara eld að sinni köku
- vinna á sitt band
- varðveita eins og sjáaldur auga síns
- sinn er siður í landi hverju
- hafa nóg á sinni könnu
- láta sigla sinn sjó
- ota sínum tota
Nom commun
| Singulier | Pluriel | |||
|---|---|---|---|---|
| Cas | Indéfini | Défini | Indéfini | Défini |
| Nominatif | sinn | sinnið | sinn | sinnin |
| Accusatif | sinn | sinnið | sinn | sinnin |
| Datif | sinni | sinninu | sinnum | sinnunum |
| Génitif | sinns | sinnsins | sinna | sinnanna |
- Fois.
Expressions
- af því sinni
- einhverju sinni
- einstaka sinnum
- einu sinni (une fois)
- einu sinni var (il était une fois)
- eitthvert sinn
- ekki einu sinni (pas exactement)
- endrum og sinnum (de temps en temps)
- enn einu sinni
- fyrst um sinn (pour l’instant)
- í fyrsta sinni (la première fois)
- í hvert sinn
- í þetta sinn (à cette occasion)
- mörgum sinnum (plusieurs fois)
- nokkrum sinnum
- vera nóg að sinni (être tout pour le moment)
[modifier] Luxembourgeois
Étymologie
- Étymologie manquante ou incomplète. Si vous la connaissez, vous pouvez l’ajouter en cliquant ici.
Verbe
sinn /ˈzɪnː/
- Être.
Conjugaison au présent : ech sinn, du bass, hien ass, mir sinn, dir sidd, si sinn.
[modifier] Norvégien
Étymologie
- Du bas allemand.
Nom commun
sinn /Prononciation ?/ neutre
Synonymes
Dérivés
Catégories :
- alsacien
- Verbes en alsacien
- Formes de verbes en alsacien
- féroïen
- Noms communs en féroïen
- Mots en gaélique écossais issus d’un mot en vieil irlandais
- gaélique écossais
- Pronoms personnels en gaélique écossais
- Mots en gaélique irlandais issus d’un mot en vieil irlandais
- gaélique irlandais
- Pronoms personnels en gaélique irlandais
- islandais
- Adjectifs en islandais
- Noms communs en islandais
- luxembourgeois
- Verbes en luxembourgeois
- Mots en norvégien issus d’un mot en bas allemand
- norvégien
- Noms communs en norvégien